یکشنبه 8 آبان 1390 :: نویسنده : بوشهر


شاعر گرامی علی مهندسی


 


تو محله قدیممون چه روزگاری داشتیم

گت و کوچیک میخندیدیم حال و حوایی داشتیم

ظهر که میشد موقع ناهار قلیه موی میخوردیم  

یه کاسه ی خوراکمون سی همسایه میبردیم

وقت پسین تو کیچه ها قیلونا چاق چاق بی 

افتو میرفت تو کیچمون زیلوها پهن پهن بید

ننم بیدو ننه ی علو ننه ی رضو با فاطو   

بوام بیدو غلومرضا با هادو و با قاسو

خم بیدمو شهرمو بید با علو و رضالو        

تش میزدیم چوقی محل زیرش مینادیم الو

یادش بخیر چه خوش گذشت اما چه زود تموم شد   

محله ی قدیممون واله چه زیر و رو شد

جاش میبینی رفته بالا یه ساختون گتی            

نه قلیه موی نه تیرمویه نه دی رضا نه فاطی


 

 


 

توی محله قدیممون روزگار خوب و خوشی داشتیم ، بزرگ و کوچک
میخندیدند و حال دیگه ای بود .ظهرها وقت ناهار وقتی قلیه ماهی میخوردیم ، یه کاسه از
غذای خودمون رو برای همسایه میبردیم . عصرها توی کوچه زیلویی پهن میکردیم و قلیان ها رو
چاق میکردیم و میکشیدیم مادرم بود مادر علی  مادر رضا و فاطمه ، بابام بود
و غلامرضا با هادی و قاسم خودم بودم و یه شهر بوشهر و با علی و رضا اتیش میزدیم
و زیر هیزم ها سیب زمینی میگذاشتیم . یادش بخیر چه خوش گذشت ولی خیلی زود تموم
شد محله ی قدیممون زیرو رو شدو بهم خورد . حالا جای محله ی قدیممون ساختمونای
بزرگی ساختن و دیگه خبری از تیرمایه قلیه ی ماهی و مادر رضا و فاطی نیست .





نوع مطلب :
برچسب ها : قلیه ماهی، شعراوپیچک، شعر، فاطی، رضا، محله، محله قدیمی، قدیممون، ساختمان، گت، بزرگ،
لینک های مرتبط :




عکس
درباره وبلاگ

سلام
از اینکه به وبلاگ من سر زدین بسیار خرسندم

مدیر وبلاگ : بوشهر
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :